Historia typologii zwanej dziś często typologią Kibbe jest mocno złożona. Jej korzenie sięgają Hollywood lat czterdziestych. Joseph Bonomo (amerykański sztangista, siłacz, kaskader, aktor oraz propagator zdrowego stylu życia) w pewnym momencie swojego życia zwrócił swoje zainteresowania w kierunku kreowania wizerunku kobiet. W 1947 roku po raz pierwszy pojawia się prototyp typów bazowych.
Były to:
- The Sophisticate
- The Gamine
- The Outdoor Woman
- The Exotic Woman
- The Aristocrat
- The Womanly Woman
W kolejnych latach typologia stworzona przez Joseph’a Bonomo przechodziła z rąk do rąk. Pojawiają się kolejne nazwiska, kolejne modyfikacje, kolejne koncepcje i tezy.
Najważniejsi twórcy i współtwórcy to: Joseph Bonomo, Belle Northrup, Harriet Tilden McJimsey, John Kitchener, Carol Tuttle i David Kibbe.
Autorką pięciu podstawowych typów jest Harriet Tilden McJimsey. Zgodnie z jej koncepcją wyróżniamy:
- Gamine
- Natural
- Classic
- Romantic
- Dramatic
Pięć wyżej wymienionych nazw na dzień dzisiejszy stanowi zarówno nazwy samych typów, jak i nazwy pięciu podstawowych grup. Z całym przekonaniem można stwierdzić, że Harriet Tilden McJimsey jest twórczynią filaru, na którym opiera się koncepcja tej typologii.
Joseph Bonomo, Harriet Tilden McJimsey oraz John Kitchener przedstawiają w swoich zapiskach wizję bliską mojej. Chodzi w niej o to, żeby nie dopasowywać się na siłę do jednego i tylko jednego typu. Jeżeli nie odnajdujemy siebie tak do końca w żadnym z trzynastu typów, oznacza to, że nasza fizjonomia oraz aura są złożone, że nie jesteśmy tzw. czystym typem.
W 1987 roku zostaje wydana książka autorstwa Davida Kibbe pt. „David Kibbe’s Metamorphosis”. Założenie opisanej przez David’a Kibbe typologii bazuje na podstawach stworzonych przez Harriet Tilden McJimsey. Przy czym David Kibbe rozbudował całość i opisał aż trzynaście typów urody.
Typy według David’a Kibbe opisane w książce „David Kibbe’s Metamorphosis”:
- Gamine
- Soft Gamine
- Flamboyant Gamine
- Natural
- Soft Natural
- Flamboyant Natural
- Classic
- Soft Classic
- Dramatic Classic
- Romantic
- Theatrical Romantic
- Dramatic
- Soft Dramatic
David Kibbe co jakiś czas wprowadza do swojej koncepcji pewne modyfikacje i korekty. Wraz z upływem lat odszedł też od wielu kwestii merytorycznych zaprezentowanych w swojej książce. Z trzynastu typów wykluczył również dwa typy główne, stworzone przez Harriet Tilden McJimsey – Gamine i Classic. Najwyraźniej w jakiś sposób nie były one spójne z jego którąś już z kolei wizją kobiecej fizjonomii. I wielka szkoda, bo coraz to nowe zamysły Davida Kibbe nie tworzą już spójnej ciągłości, a sam autor w żaden sposób nie argumentuje swoich poczynań. Metody, które obecnie stosuje, to istna licentia poetica.
Ja zdecydowanie preferuję uporządkowanie i klarowność. Nie zamierzam też bawić się w to, że nagle z powierzchni ziemi zniknęły wszystkie kobiety Gamine i Classic. To dla mnie absolutna niedorzeczność.
Najbardziej lubię i cenię wersję pierwotną, opisaną w książce „David Kibbe’s Metamorphosis”. Trzynaście typów opisanych przez Davida Kibbe tworzy świetnie funkcjonującą i spójną całość.
Typologia zwana popularnie „Kibbe” jest głównie przydatna dla osób, które są tzw. czystymi lub prawie czystymi typami. Komplikacje zaczynają się wówczas, kiedy pasujemy po troszkę do dwóch, trzech, a nawet czterech typów. Niestety faktem jest, że osób „niedopasowanych” jest więcej niż typów czystych. Stąd też biorą się tysiące internetowych dywagacji i totalnie nietrafionych diagnoz.


No Comments